Ήταν εργάτες γης στη γειτονιά μας, στο Δήμο μας, στο Δήμο Καλπακίου. Δούλευαν στα θερμοκήπια στην περιοχή της Βελλάς. Είχαν αφήσει τις οικογένειές τους, τις πατρίδες τους κι ήρθαν στα μέρη μας για ένα μεροκάματο, για ένα καλύτερο σήμερα, για ένα ελπιδοφόρο αύριο.

Δούλευαν μέχρι χτες…

Σήμερα μπροστά στα σκαλοπάτια της Νομαρχίας Ιωαννίνων κάνουν απεργία πείνας!!! Απεργούν διεκδικώντας την άμεση καταβολή των δεδουλευμένων, που τους οφείλει η εργοδοσία, την αξιοπρεπή στέγαση και σίτισή τους και τη δυνατότητα πρόσβασης στην περίθαλψη.

Είναι 35 περίπου νέα παλικάρια μετανάστες από τη Σενεγάλη και το Πακιστάν, που δούλευαν σαν είλωτες και ζούσαν σαν παρίες στα θερμοκήπια φασολιών και ντομάτας της περιοχής μας. Στις 10 ώρες δουλειάς και τα 20 ευρώ μαύρο μεροκάματο, προστίθενται οι απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης. Στεγάζονταν σε σκελετούς θερμοκηπίων με μόνωση από μουσαμά και φελιζόλ. Κοιμόνταν σε κρεβάτια από κασόνια, δεν είχαν τουαλέτα και έκαναν μπάνιο σε υπαίθριες ντουζιέρες με ελάχιστο κρύο νερό. Με αυτοσχέδιες «θερμάστρες» - τενεκέδες που έκαιγαν χαρτόκουτα - ζεσταίνονταν και μαγείρευαν ό,τι έβρισκαν από τα θερμοκήπια. Δεν είχαν τη δυνατότητα πρόσβασης σε φαγητό και πόσιμο νερό, δεν μπορούσαν να μετακινηθούν. Ζούσαν και κοιμόταν, χωρίς ρεύμα μέσα στα λασπόνερα και στο κρύο, χωρίς ευρώ στην τσέπη, χωρίς καμία κρατική βοήθεια και στήριξη.

Τις τελευταίες 4 περίπου βδομάδες η εργοδοσία, που τους χρωστά δεδουλευμένα 40.000 ευρώ περίπου, έχει εξαφανιστεί κι η Επιθεώρηση Εργασίας δηλώνει … αδυναμία να τη βρει!!!

Μια άλλη σημαντική μερίδα μεταναστών βουλγαρικής καταγωγής, που δούλευε στα θερμοκήπια, έφυγε για άγνωστη κατεύθυνση χωρίς επίσης να έχουν πάρει τα δεδουλευμένα.... Την ίδια τύχη είχαν, πριν έναν χρόνο, και 45 περίπου μετανάστες από το Πακιστάν στους οποίους οφείλονται δεδουλευμένα ύψους 110.000 ευρώ περίπου, για τα οποία η εργοδοσία κατέθεσε επιταγή 6.000 ευρώ με ημερομηνία είσπραξης το 2012!!!

Απέναντι σε αυτό το όργιο εκμετάλλευσης, οι μετανάστες σήκωσαν κεφάλι. Κατέβηκαν στο δρόμο, με την έμπρακτη συμπαράσταση και ταξική αλληλεγγύη από το ΠΑΜΕ, απαιτώντας να καταβληθούν τα δεδουλευμένα και ζητώντας ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης. Συγκεντρώθηκαν μπροστά από το δικαστικό μέγαρο, όπου η εργοδοσία υποτίθεται πως είχε κλείσει ακόμη ένα ραντεβού για να καταβληθούν τα δεδουλευμένα.

Σε ανακοίνωσή της, η γραμματεία του ΠΑΜΕ Ιωαννίνων σημειώνει, μεταξύ άλλων: «Το ΠΑΜΕ και τα ταξικά συνδικάτα θα συνεχίσουν να παίρνουν πρωτοβουλίες για τη στήριξη των μεταναστών και προσφύγων καθώς και την προσπάθεια ένταξής τους στο ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα της χώρας μας. Με την οργάνωση στα ταξικά συνδικάτα, τη συμμετοχή και δραστηριοποίηση σ’ αυτά ντόπιοι και μετανάστες εργάτες θα παλέψουν για ένα καλύτερο αύριο, για μια καλύτερη ζωή και έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση»…

Διαβάζοντας κανείς καθημερινά, όλα τα παραπάνω, τόσο στον αθηναϊκό όσο κυρίως στον ηπειρώτικο τύπο, πρέπει να αισθάνεται τουλάχιστον άσχημα. Ένα δράμα παιζόταν, τόσο καιρό στην περιοχή μας, και πόσοι από εμάς το είχαμε αντιληφθεί; Πόσοι από μας ασχολήθηκαν με το πρόβλημα αυτών των εργατών, με τη διαβίωσή τους, με την αξιοπρέπειά τους; Φοβάμαι ότι κάποιοι έκρυβαν με επιμέλεια το τεράστιο αυτό πρόβλημα.

Διαβάζω ακόμη και σήμερα στην ιστοσελίδα του Δήμου Καλπακίου, σε κείμενα Ν. Κατσένη, :

«…Σήμερα το Καλπάκι είναι η έδρα του ιστορικού Δήμου. Αποτελεί σπουδαίο συγκοινωνιακό κόμβο όπου και οφείλει την συνεχόμενη ανάπτυξή του. Ενδεικτικά αναφέρουμε το εργοστάσιο εμφιαλώσεως νερού και αναψυκτικών, τα σύγχρονα θερμοκήπια ευρωπαϊκών προδιαγραφών, τις μονάδες παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος (φωτοβολταικά) κ.τ.λ., τα οποία εξασφαλίζουν πολλές θέσεις εργασίας…. Αποτελεί οικισμό που συνεχώς συγκεντρώνει κατοίκους από τα γύρω ορεινά χωριά…»

Ακόμη ψάχνοντας στο αρχείο μου βρήκα τη συνέντευξη του Δημάρχου Καλπακίου Κ.Καψάλη στον «Πρωϊνό Λόγο» (Τετάρτη 14/01/2004) :

«…Ο Δήμος Καλπακίου δίνει ιδιαίτερη βαρύτητα στην ανάπτυξη και τις επενδύσεις, τόνισε χθες ο Δήμαρχος Κ. Καψάλης και πρόσθεσε ότι μέσα στις προτεραιότητες είναι να παραχωρήσει το εμφιαλωτήριο νερού στο Δ.Δ. Νεγράδων αλλά και η επένδυση με την κατασκευή θερμοκηπίων στον κάμπο της Βελλάς. Για το εμφιαλωτήριο ανέφερε ότι έχουν εξασφαλιστεί οι αδειοδοτήσεις ενώ έως τα τέλη Φεβρουαρίου θα παραχωρηθεί δημοτική έκταση σε μια από τις δυο ενδιαφερόμενες εταιρείες, κάτι που θα δημιουργήσει 60 έως 70 θέσεις εργασίας στην περιοχή, μαζί με το πάγιο τίμημα που θα καταβάλλεται στο Δήμο Καλπακίου. Η δεύτερη επένδυση είναι η κατασκευή θερμοκηπίων στην περιοχή Βελλάς από όμιλο τεσσάρων επιχειρηματιών (δύο από Λάκκα Σουλίου, ένας από Κατερίνη και ένας από Λάρισα) σε έκταση 150 στρεμμάτων, επένδυση ύψους 4 δις δρχ. Έχουν εξασφαλιστεί, ανέφερε ο κ. Καψάλης, οι αδειοδοτήσεις και ο Δήμος βρίσκεται σε συνεννόηση με την Μητρόπολη Ιωαννίνων, αφού της ανήκει η σχετική έκταση και μέσα στο 2004 αναμένεται να λειτουργήσουν τα πρώτα θερμοκήπια…».

Καλά είναι τα λόγια!

Τότε, που συζητιόταν κι αποφασίστηκαν τα έργα, παίχτηκε άγριο παιχνίδι με τις δήθεν θέσεις εργασίας για τους ντόπιους κατοίκους και για την ανάπτυξη της περιοχής.

Τώρα, που είναι δεδομένη η στάση της εργοδοσίας, που οι εργάτες γης «λιώνουν» στα σκαλοπάτια της Νομαρχίας μέσα στο κρύο από την πείνα, γιατί μερικοί σιωπούν; Γιατί δεν αγωνίζονται, δε διεκδικούν μαζί τους το αυτοδίκαιο; Γιατί, έστω, δεν τους συμπαραστέκονται;