Το παρακάτω βίντεο έχει ιστορική αξία μιας και γυρίστηκε την εποχή που διαπραγματεύεται. Έχει επίσης μια παραπάνω αξία γιατί δεν θα μπορούσε να κατατάξει κανείς τον Φίνο στους κομμουνιστές. Ο πατέρας του εκτελέστηκε, από όσα αφήνει να εννοηθούν ο αφηγητής, γιατί ήταν στο ΕΑΜ ή απλά αγαπούσε την πατρίδα του. Γιατί αντιστάθηκε στους ΝΑΖΙ.
Το Καλπάκι ή στρατόπεδο Καλπακίου,υπήρξε ο μεταξικός προπομπός της Μακρονήσου.
Αναφερόμαστε φυσικά στον πειθαρχικό ουλαμό Καλπακίου "τάφο των ζωντανών", όπως τον αποκαλούσαν και ο οποίος ξεκίνησε να λειτουργεί από τον Αύγουστο του 1924.
Η αρχική του λειτουργία ήταν να ... συνετίσει τους απείθαρχους φαντάρους.
Η πραγματική του όμως λειτουργία ήταν πολύ διαφορετική.
Το Καλπάκι είναι ένα από τα πρώτα κάτεργα που οργάνωσαν οι στρατοκράτες του αστικού κράτους και σε αυτό εφαρμόστηκαν μέθοδοι βασανισμού και ψυχολογικής πίεσης που επαναλήφθηκαν αργότερα προσαρμοσμένες στις πιο σύγχρονες μορφές τους από τη μεταξική δικτατορία και το εμφυλιακό κράτος.
Σε μια συζήτηση με έναν φίλο χθες προέκυψε το θέμα της γνώσης της ελληνικής ιστορίας. Κουβέντα στην κουβέντα διαπιστώσαμε ότι πολλές ιστορίες στο πέρασμα του χρόνου έχουν αλλοιωθεί σε τέτοιο βαθμό που το άσπρο έχει γίνει μαύρο. Σαν νέοι, στα πανηγύρια που πηγαίναμε, πόσες φορές δεν γίναμε μάρτυρες ξυλοδαρμών που είχαν σαν αφορμή το τραγούδι " Γρίβα μ' σε θέλει ο βασιλιάς". Βασιλόφρονες το παρήγγειλαν και δημοκράτες αντιδρούσαν. Σχεδόν πάντα την πλήρωναν οι οργανοπαίχτες. Σας παραθέτω λοιπόν την ιστορία για να καταλάβετε:
(Χρονογραφημα του Κ.Βάρναλη στο “Ρίζο της Δευτέρας” στις 28/10/1947 για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου, πιο επίκαιρο από ποτέ.)
Γιορτή και λαός
H 28 του Οχτώβρη είναι μια μεγάλη μέρα για τον ελληνικό λαό – και μέρα ντροπής για τους προδότες του. Κι όμως ετούτοι γιορτάζουνε το “αλβανικό έπος”. Και πάλι χωρίς το λαό. Και πάλι με φράχτη γύρω τους τα όπλα -για να τους φυλάνε όταν πηγαίνουν στην τελετή – να φυλάνε από το λαό τους εχθρούς του λαού.
Το τι νόημα δίνουνε στον όρο “αλβανικό έπος” οι φυγάδες του “έπους” φαίνεται από το νόημα που δίνουνε σε κάτι ανάλογες και παράλληλες ορολογικές απάτες όπως π.χ “απελευθέρωση”, “ανεξαρτησία”,”δημοκρατία”, “αμερικάνικη βοήθεια”, “πνευματική ελευθερία” κλπ. Το ουσιαστικό περιεχόμενο των λέξεων είναι διαμετρικά αντίθετο με την ετυμολογική τους σημασία.
Ήταν 12 τ’ Απρίλη του 1947. Μέρες Πάσχα. Ο λαός μας ανηφορίζει το δικό του γολγοθά, μέσα στη δίνη του εμφυλίου πολέμου. Μετά την απελευθέρωση από την κτηνώδη ναζιστική κατοχή, ο ηρωικός αγώνας του
λαού μας για ανεξαρτησία, λαοκρατία και κοινωνική δικαιοσύνη παραμένει ανεκπλήρωτος.