το τελευταίο του άρθρο, με τίτλο “ΤΙ ΕΙΜΑΙ” μας δείχνει το “πιστεύω” αυτού του μεγάλου αγωνιστή:
“Είμαι Σοσιαλιστής όνομα και πράγμα, φέρω τον τίτλο μου πιστώς και υπερηφάνως.
Πιστεύω ως Παντοκράτορα, ποιητή ορατών τε και αοράτων,
την εργασίαν, και ως ομοούσιον και αχώριστον τριάδα της ευτυχίας και της ειρήνης,
την Ελευθερία, την Ισότητα και την Αδελφότητα”.
Το 1971 ο Γρίβας κατεβαίνει στην Κύπρο και οργανώνει την ΕΟΚΑ β’. Μια οργάνωση που στρέφεται ενάντια στην κυβέρνηση της χώρας και έχει αντιπάλους Κύπριους. Ξεκινάει λοιπόν εμφύλιο πόλεμο στην Κύπρο. Εμφύλιο σε μια χώρα που έχει μόλις έντεκα χρόνια ελεύθερη και ανεξάρτητη από τους Βρετανούς. Την ονομάζει ΕΟΚΑ Β’ για να την συνδέσει με την ΕΟΚΑ
....Μια ημέρα πριν από τις κυπριακές εκλογές, θέλω να στείλω ένα ξεκάθαρο μήνυμα στον ελληνισμό της Κύπρου. Θέλω να στείλω ένα μήνυμα στο νησί που απελευθερώθηκε με τους αγώνες των ηρώων της ΕΟΚΑ Β'. Και το μήνυμα είναι: «μην γονατίσετε Κύπριοι αδελφοί μας. Ελληνισμέ της Κύπρου, μην προχωρήσεις με την ψήφο σου σε παράδοση της Μεγαλονήσου, του ορυκτού πλούτου, αλλά και στην εφαρμογή ενός «σχεδίου Ανάν», το οποίο θα παραδώσει τον κυπριακό ελληνισμό για πάντα». Είναι στα χέρια του ελληνισμού της Κύπρου. ....
οι μαχητες του ΓΡΑΜΜΟΥ δεν λυγισαν ποτε.
Τιμη και δοξα στους μαχητες του ΔΣΕ Ελλαδας
Η μάνα του Κριτσμή
Ποιος δε θυμάται τη Μάνα του Κριτσμή, που όταν μοιρολογούσε μακρόσυρτα και γοερά αχολογούσε η άγρια χαράδρα του Τσιμπόβου και το Σκλουπιώτικο στενό; Ενα σύγκρυο διαπερνούσε τα κορμιά των στρατοκόπων, που ανεβοκατέβαιναν τη σταχτόχρωμη ανηφόρα του Τσιμπόβου και τις μενεξεδένιες πλαγιές των Χουλιαράδων και του Πετροβουνιού. Οι αγωγιάτες της Πράμαντας του Σιράκου, των Καλαριτών, του Μιχαλιτσιού και των Μελισσουργών, όταν ανηφόριζαν το κακοτράχαλο Τσίμποβο βούλωναν τα κυπριά των καραβανιών για ν' ακούνε το μοιρολόγι της Μάνας του Κριτσμή. Κι ήταν τόσο θρηνητικό και σπαραχτικό το μοιρολόγι, που ριγούσε τα κορμιά, τη χλόη και τα φύλλα των δέντρων.