... κι' έναν καιρό
γλυκές αναμνήσεις (μπορεί και πικρές, που το πέρασμα του χρόνου τις γυάλισε, τις στρογγύλεψε και τις λέμε γελώντας πολλές φορές)
Του Βασίλη Τότου
Ήταν παραμονή Χριστουγέννων. Καμιά πενηνταριά χρόνια πίσω και βάλε. Τότε που οι οικογένειες μαζεύονταν νωρίς στο σπίτι. Οι μεγάλοι από τα χαράματα στις δουλειές. Χωράφια, θέρος, τρύγος, αντράλα μεγάλη. Πρωί, βράδυ στα ζωντανά. Τα μικρά παιδιά παιχνίδι όλη μέρα. Μετά το σκολειό, τα πιο μεγάλα, με το στανιό κάναν και κάνα χουσμέτι.
Παρακαλούμε για άλλη μια φορά όσοι έχουν παλιές κασέτες με πολιτιστικά-κοινωνικά δρώμενα του χωριού και θέλουν να δημοσιευτούν να μας τις δανείσουν, να τις επεξεργαστούμε και να αναρτηθούν. Από τις αναρτήσεις στο youtube δεν υπάρχει κανένα οικονομικό όφελος, γίνονται μόνο για να παραμείνουν καταγεγραμμένα στην ιστορία του χωριού μας. Να γίνουν κτήμα της νεολαίας και των απανταχού Δολιανιτών , μέσα από το διαδίκτυο, και να θυμόμαστε όσους έχουν φύγει από κοντά μας.