nees   Mprext     lexiko2    youtube1a    youtube2  mail

Το ερώτημα είναι απλό.Και το πείραμα ωφέλιμο. Οι απαντήσεις που θα παίρναμε από τους υποψήφιους διευθυντές και τις υποψήφιες διευθύντριες θα είχαν ενδιαφέρον και θα ήταν χρήσιμες σε μια διαδικασία αυτογνωσίας και πολιτικού αναστοχασμού.
Όποια απάντηση κι αν έδιναν, τους πιο ευγενείς στόχους και επιδιώξεις να εξέφραζαν οι συνάδελφοι και οι συναδέλφισες, θα έρχονταν αντιμέτωποι με μια αξεπέραστη πραγματικότητα.Με μια πραγματικότητα που δεν μπορείς να αγνοήσεις, ατιμώρητα.
Η πραγματικότητα αυτή είναι το νομικό πλαίσιο με το οποίο οριοθετείται η θέση του διευθυντή /της διευθύντριας.
Μελετώντας, δηλαδή,το πλέγμα των νόμων, που τους/ τις θέλει διευθυντές ή διευθύντριες σε μία Σχολική Μονάδα, θα διαπίστωναν ότι η κυβερνητική εξουσία έχει τη δική της στόχευση, και καθόλου δεν νοιάζεται για τις προθέσεις και το όραμα του καθενός και της καθεμιάς, για τη Δημόσια Εκπαίδευση. Ούτε αποβλέπει - δυστυχώς - στον εκσυγχρονισμό και τη βελτίωση του Δημόσιου Σχολείου.
Θα κατανοούσαν πως το πλαίσιο του νόμου είναι απόλυτα γραφειοκρατικό, χειραγωγικό, " ευνουχιστικό" .
Το" υπουργείο μας" ( το ΥΠΑΙΘ ) στις θέσεις αυτές θέλει ανθρώπους ενεργούμενα .
Ανθρώπους άβουλους.
Πρόθυμους να υπακούνε και να εκτελούν εντολές.
Να πιέζουν τους συναδέλφους.
Ενίοτε να τους απειλούν.
Θέλουν τον διευθυντή και τη διευθύντρια ένα απλό γρανάζι. Υπάκουο υπαλληλίσκο και μαζί " δικτατορίσκο" , μέσα στον Σύλλογο των συναδέλφων τους. Θέλουν τον διευθυντή και τη διευθύντρια "Απέναντι" ,πάντα, στους κοινωνικούς αγώνες και, φυσικά...απεργοσπάστες.
Στη σημερινή συγκυρία, θέλουν τον Διευθυντή /-ντρια να εφαρμόσει, ασυζητητί, την ΑΞΙΟΛΌΓΗΣΗ - ΧΕΙΡΑΓΏΓΗΣΗ των συναδέλφων, να πει ΝΑΙ στην ΤΡΆΠΕΖΑ ΘΕΜΆΤΩΝ, να συμφωνήσει με το Σύστημα εισαγωγής στα ΑΕΙ,να αποδέχεται την "Τηλεκπαίδευση" - αμελητί-.
Κι ακόμα: να μη διαφωνεί για τη σύμπτυξη τμημάτων ή για τον αριθμό των μαθητών σε κάθε τμήμα του σχολείου του. Να μην ενοχλείται για την αδιοριστία των νέων πτυχιούχων. Και ευρύτερα , να μη θεωρεί ,λ.χ.την Πανεπιστημιακή Αστυνομία ως μία επικίνδυνη δύναμη καταστολής της νεολαίας και των ελευθερόφρονων πανεπιστημιακών δασκάλων τους. Να μη βλέπει τη διάλυση του συστήματος της Δημόσιας Υγείας, την απαξίωση και υπονόμευση της Δημόσιας Παιδείας...τη μετάλλαξη της Δικαιοσύνης σε Δούρειο ίππο του "σκότους" !
Τελικά, να μη νιώθει τον κοινωνικό μιθριδατισμό που επιδιώκουν : να καταστήσουν, δηλαδή ,τους ίδιους - και όλους μας -αδιάφορους, αμέτοχους, φοβισμενους, δειλούς, παθητικούς θεατές της ίδιας μας της ζωής !
Ίσως -πιθανόν- σε όλα αυτά να εκφραστεί ο αντίλογος: << εγώ συμφωνώ με όλα αυτά .Η αξιολόγηση, η τράπεζα θεμάτων...η αστυνομία στα ΑΕΙ..., όλες οι επιλογές της Κυβέρνησης συντείνουν στην " ενδυνάμωση του εκπαιδευτικού και την αναβάθμιση του Δημόσιου σχολείου ">>, όπως διατείνεται και η κυβέρνηση.
Δηλαδή,δεν διαφωνείς σε τίποτε, συνάδελφε/ - ισσα ;
Δεν σε ανησυχεί κάτι από τις προωθούμενες αλλαγές; Οι συνάδελφοί σου,τα συλλογικά όργανα - ΕΛΜΕ, ΟΛΜΕ,ΔΟΕ - που αντιδρούν, που διαφωνούν, που έχουν αντιρρήσεις, όλοι σφάλλουν...!!
Μήπως κάτι άλλο σε ωθεί να λες ΝΑΙ σε όλα;
Ίσως είναι το διευθυντικό επίδομα.Τα 300 ευρώ;
Σήμερα, που η ακρίβεια και η φτώχεια είναι απειλητικές τα τριακόσια ευρώ είναι ένα σημαντικό ποσό. Αναμφίβολα! Σου λύνουν προβλήματα...
Αλλά, δεν έχεις νιώσει, δεν έχεις ακούσει, συνάδελφε/-ισσα ότι " ουκ επ' άρτον μόνον ζήσεται άνθρωπος" ; Ξεχνάς ότι η αξία του ανθρώπου είναι αξετίμητη ! Το ίδιο και μια ζωή τιμημένη και ότι είναι πολύ "φτηνό " και ανάξιο να την χαραμίσεις , να την ξεπουλήσεις για 300 ευρώ !!
Βέβαια υπάρχουν και οι έντιμοι συνάδελφοι. Οι έντιμες συναδέλφισσες. Έντιμος θα πρέπει να λογίζεται αυτός που δεν αγνοεί τον συνάδελφό του. Αυτός που " ακούει" τις αποφάσεις των συλλογικών οργάνων.Αυτός , αυτή, που πιστεύει στον Σύλλογο διδασκόντων και θέλει, και επιδιώκει να είναι το κύριο όργανο της σχολικής ζωής και της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Αυτός που είναι έτοιμος να σηκώσει το ανάστημά του.Αυτός που μπορεί να πει ΌΧΙ στην εξουσία, όταν οι επιλογές της βιάζουν τη συνείδησή του και τη λογική του. Όταν υπονομεύουν το Δημόσιο Σχολείο,όταν ευτελίζουν, ωμά και κυνικά, την εκπαιδευτική διαδικασία.Αυτά, δηλαδή, ακριβώς,που έχουμε ταχθεί να υπηρετήσουμε. Και τελικά, όταν είναι έτοιμος να υποβάλλει την παραίτησή του.Μεγαλόπρεπα ! Χωρίς " στενοχώρια" για την απώλεια των δελεαστικών ευρώ.
Υ.Γ. Γράφοντας το κείμενο έγινε γνωστό πως οι δάσκαλοι του κρατικού θεάτρου στην Αθήνα, όπως και οι συνάδελφοί τους στη Θεσσαλονίκη παραιτήθηκαν.
Έχουμε, λοιπόν, ακόμη, παραδείγματα αξιοπρεπούς ζωής ! Και αυτό είναι πολύ παρήγορο.

(του Απόστολου Σιέρρα)